1.European day of languages 2023
Συμμετείχαμε και φέτος τρία σχολεία των Σερρών μαζί στα καινοτόμα προγράμματα του European day of languages 2023. Το δημοτικό σχολείο Ποντισμένου, Σκοτούσσης και Νεοχωρίου. Σκεφτήκαμε τη δημιουργία ενός παιχνιδιού στα αγγλικά με θέμα δημιουργία ποιήματος χαϊκού. Δημιουργήσαμε τρεις στήλες λέξεων και τα παιδιά έπρεπε να συνδυάσουν τις λέξεις ώστε να μας δώσουν ποιήματα της μορφής του χαικού. Φυσικά έγινε αναλυτική παρουσίαση της δομής του με παραδείγματα. Η ομάδα παιδιών που θα έκανε τα περισσότερα χαϊκού ήταν αυτή που θα κέρδιζε.
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΠΑΝΤΛΕΤ
2. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΜΑΘΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΦΙΛΟΖΩΙΑΣ
«Συμβιώνοντας με τα ζώα»
Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας
Ο διαγωνισμός αυτός σκοπό είχε να προαγάγει τη φιλοζωία και την καλή συμπεριφορά απέναντι στα ζώα ως μία αξιακή διάσταση του πολιτισμού μας. Είχε αρκετές προτεινόμενες δράσεις και εμείς διαλέξαμε από αυτές τις τρεις. Εικαστικό έργο αφίσα με μαρκαδόρους, συγγραφή παραμυθιού με πρωταγωνιστές ανθρώπους και ζώα και δημιουργία ποιήματος με θέμα τα ζώα σε ελεύθερο στίχο. Προτιμήσαμε τις ομαδικές δημιουργίες ώστε οι μαθητές να αναπτύξουν και το αίσθημα της συνεργασίας. Η ονομασία του παραμυθιού μας ήταν ”Ρεξ ένας γενναίος σκύλος” και του ποιήματος μας ”Το μικρό άσπρο γατάκι” Επειδή ο εν λόγω διαγωνισμός λειτουργεί και ως πρόγραμμα σκεφτήκαμε να δούμε ταινίες, να διαβάσουμε παραμύθια και να συζητήσουμε για αυτό το τόσο ευαίσθητο θέμα.
ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΕ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
ΔΣ ΠΟΝΤΙΣΜΕΝΟΥ ΣΕΡΡΕΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ-ΣΟΥΤΖΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΑΞΗ Δ
ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ-ΜΠΛΑΓΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΕ 91,01
ΠΟΙΗΜΑ
Το μικρό άσπρο γατάκι
Έχω ένα μικρό γατάκι
που το αγαπώ πολύ,
είναι άσπρο σαν το γάλα
και αταχτούλικο πολύ.
Όταν φεύγω από το σπίτι
για να πάω στο σχολείο,
τριγυρνάει γύρω γύρω
για να μπει στο λεωφορείο.
Λυπημένο με κοιτάζει
καθώς φεύγω μακριά,
την ουρά του δεν κουνάει
όπως κάθε άλλη φορά.
Όταν σπίτι μου γυρίζω
κουρασμένη απ’ το σχολείο,
θέλει χάδια και παιχνίδι,
φαγητό, καθαρό αμμοδοχείο.
Το υπηρετώ πιστά
σε κάθε τι που μου ζητάει,
με ανταμείβει όμως και αυτό
με χουρχουρητό και νάζι.
Το αγαπώ πολύ
το μικρό άσπρο γατάκι
δεν το αλλάζω με κανένα
σε ετούτο τον κοσμάκη.
ΔΣ ΠΟΝΤΙΣΜΕΝΟΥ ΣΕΡΡΕΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ-ΣΟΥΤΖΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΤΑΞΕΙΣ Γ-Δ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ-ΜΠΛΑΓΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΕ 91,01-ΜΗΤΣΙΚΑΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΕ 70-ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΕ 70
ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Ρεξ ένας γενναίος σκύλος
Σε μια μεγάλη και θορυβώδες πόλη στον 6ο όροφο μιας πολυκατοικίας, έμενε ένας έφηβος ο Παύλος μαζί με τον αγαπημένο του φίλο, το σκύλο του τον Ρεξ. Ήταν μέσα καλοκαιριού και είχε πάρα πολύ ζέστη, έτσι ο Παύλος αποφάσισε καθώς το σκεφτόταν πολύ καιρό, να πάει μια κρουαζιέρα παρέα με το φίλο του Ρεξ στην Καραϊβική. Ήταν πάρα πολύ ενθουσιασμένος και έτοιμος να ζήσει αυτή την τόση υπέροχη περιπέτεια.
Κατέβηκε λοιπόν στο γραφείο ταξιδίων για να κλείσει εισιτήρια. Προς μεγάλη του έκπληξη είχαν μείνει μερικά ακόμη. Έκλεισε με όποιο πλοίο ήταν πιο οικονομικό και γύρισε βιαστικά στο σπίτι να ετοιμάσει τα πράγματά του και του Ρεξ. Δεν ήθελε να πάρει και τόσα πολλά πράγματα μαζί του μόνο τα απαραίτητα, αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να φτάσει στην Καραϊβική και να περάσει υπέροχα. Κοιμήθηκαν οι δυο τους από νωρίς, για να είναι ξεκούραστοι την άλλη μέρα για το ταξίδι.
Το πρωί πήραν τα πράγματά τους και έφτασαν στο λιμάνι, επιβάστηκαν στο πλοίο κι έτσι ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι. Ήταν πολύ όμορφο αυτό το κρουαζιερόπλοιο αλλά όχι τόσο μεγάλο, δεν τους ενδιέφερε όμως και πολύ. Τις δύο μέρες που ταξίδευαν όλα πήγαιναν πολύ καλά, την τρίτη μέρα όμως το βράδυ τους έπιασε μια τρομερή τρικυμία. Όλοι οι επιβάτες φώναζαν τρομοκρατημένοι και ο Ρέξ γάβγιζε συνέχεια, φοβόντουσαν όλοι πάρα πολύ για τη ζωή τους μέχρι που αυτό που φοβόντουσαν συνέβη. Ένα τεράστιο κύμα βύθισε το πλοίο και όλοι βρέθηκαν ξαφνικά στην αγριεμένη θάλασσα.
Ο Παύλος στην προσπάθειά του να βρει τον Ρεξ λιποθύμησε, ο Ρεξ που ευτυχώς ήταν ακόμη ζωντανός τον βρήκε . Θαρραλέος όπως ήταν κολύμπησε αρκετά μίλια σέρνοντας μαζί του τον Παύλο και τελικά κατέληξαν στην ακτή ενός νησιού. Ο καημένος ο Ρεξ αμέσως κοιμήθηκε από την κούραση και την άλλη μέρα που ξύπνησε έγλυφε στο πρόσωπο τον Παύλο για να ξυπνήσει. Ήταν πάρα πολύ έξυπνος σκύλος γιατί όταν είδε ότι ο Παύλος δεν ξυπνάει, άρχισε να του πατάει την κοιλιά και ευτυχώς έβγαλε όλο το νερό που είχε καταπιεί και επανήλθε. Ο Ρέξ άρχισε να γαυγίζει και να χοροπηδάει από τη χαρά του, που αφεντικό του ήταν ζωντανό. Αλλά και ο Παύλος δεν μπόρεσε να κρύψει τη χαρά του, την ευγνωμοσύνη και την αγάπη του για το σκυλάκι του. Ο σκύλος είναι ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου, αυτό το επιβεβαίωσε ο Ρέξ.
Από τον πολύ θόρυβο που έκαναν από τη χαρά τους, κάποιοι κατάλαβαν ότι έχουν επισκέψεις και καθώς γύρισε το κεφάλι του ο Παύλος είδε τους θάμνους να κουνιούνται. Μετά από λίγο ακουσθήκαν παράξενοι ήχοι, φοβήθηκαν και έτρεξαν αμέσως να κρυφτούν. Παρακολουθούσαν για αρκετή ώρα και τελικά είδα να ξεπροβάλλουν από τους θάμνους κάτι μικρά τερατάκια. Φοβήθηκαν πάρα πολύ και ο Ρέξ άρχισε να γαυγίζει, έτσι τα τερατάκια τους κυνήγησαν και τελικά έπιασαν τον Ρεξ και τον πήραν μαζί τους. Ο Παύλος ήταν απαρηγόρητος και δεν ήξερε τι να κάνει, σκέφτηκε ότι έπρεπε να περιμένει να βραδιάσει για να πάει να ελευθερώσει το φίλο του. Σε αντίθεση ο Ρεξ δεν περνούσε και άσχημα, γιατί τα τερατάκια νόμιζαν ότι ήταν βασιλιάς τους και του φερόταν με τιμές και δόξες. Του φόρεσαν ένα στέμμα, τον έβαλαν σε ένα θρόνο και του έφεραν το καλύτερο φαγητό να φάει. Όμως ο Ρεξ το μόνο που σκεφτόταν ήταν ο φίλος του ο Παύλος.
Όταν βράδιασε ο Παύλος έφτασε στο χωριό των τεράτων ακολουθώντας τη μουσική που ακουγόταν. Για κακή του τύχη όμως τον είδαν και τον αιχμαλώτισαν. Ο Ρεξ άρχισε να γαυγίζει πάρα πολύ δυνατά, τα τερατάκια τρόμαξαν και κρύφτηκαν στα σπιτάκια τους. Έτσι μπόρεσε να ελευθερώσει τον Παύλο και έφυγαν τρέχοντας, μέχρι που έφτασαν λίγο πιο έξω από το χωριό. Εκεί σκέφτηκαν το πρωί να ανάψουν μια μεγάλη φωτιά για να τους δει κάποιος και να τους σώσει. Όπως και έγινε ένας ψαράς που ψάρευε κάπου εκεί κοντά τους είδε και τους πήρε μαζί του για να τους πάει στην Καραϊβική. Το νησάκι αυτό ήταν πάρα πολύ κοντά από τον προορισμό τους. Το κακό όμως ήταν ότι η φωτιά που άναψαν εξαπλώθηκε και έφτασε μέχρι το χωριό και τελικά το έκαψε ολόκληρο και έτσι γλίτωσαν όλοι από τα τερατάκια που υπήρχαν εκεί.
Ο Παύλος και ο Ρεξ μετά από όλη αυτή την περιπέτεια έζησαν τις ωραιότερες διακοπές της ζωής τους. Όλη μέρα στην παραλία απολάμβαναν τη θάλασσα και τον ήλιο. Συνέχισαν την κρουαζιέρα με άλλο κρουαζιερόπλοιο και μετά από δέκα μέρες γύρισαν πίσω. Δεν μπόρεσαν ποτέ να ξεχάσουν την περιπέτεια που έζησαν σε εκείνο το μικρό νησάκι. Όταν έβγαιναν βόλτα έξω και ο Παύλος συναντούσε τους φίλους του, μιλούσε συνέχεια για την περιπέτεια τους. Ο Ρεξ αισθανόταν πάντα σαν βασιλιάς. Από δω και πέρα όμως θα το σκεφτούν πολύ αν θα πάνε τόσο μακρινό ταξίδι άλλη φορά. Καλά είναι και τα νησιά της Ελλάδας σκέφτηκε ο Παύλος και έσκασε στα γέλια ο Ρεξ σαν να κατάλαβε και γαύγισε κι αυτός.
ΤΕΛΟΣ
3. 8ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Συγγραφής Παραμυθιού με θέμα: ‘Ένα ουράνιο τόξο στην αυλή μου!»
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης
Στόχος του διαγωνισμού είναι να εμπνεύσει και να παρακινήσει τους μαθητές και τις μαθήτριες να εκφραστούν μέσω της συγγραφής του δικού τους πρωτότυπου παραμυθιού, να αποτυπώσουν σκέψεις, όνειρα, και επιπροσθέτως να δημιουργήσει νέους αναγνώστες και νέες αναγνώστριες, να εμπνεύσει νέους και νέες δημιουργούς μέσα από τα μονοπάτια των παραμυθιών μέσω της κριτικής σκέψης, της αφήγησης, της δημιουργικής γραφής και της εικονογράφησης. Προτιμήσαμε να κάνουμε μία ομαδική δημιουργία, ένα ομαδικό παραμύθι ώστε τα παιδιά να ανταλλάξουν ιδέες ,προτάσεις και απόψεις. Οι ζωγραφιές ήταν δημιουργίες μεμονωμένων παιδιών. Το παραμύθι μας είχε την ονομασία ”Το ουράνιο τόξο και βροχή” και ήταν συνεργασία των τάξεων Γ και Δ.
ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΕ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
ΔΣ ΠΟΝΤΙΣΜΕΝΟΥ ΣΕΡΡΕΣ
ΤΑΞΕΙΣ Γ-Δ
ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ ΚΑΙ Η ΒΡΟΧΗ
Μια φορά και έναν καιρό σε μία πόλη που την έλεγαν οι Λυπητερούπολη ζούσε ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Λάλα. Ήταν ένα πανέμορφο και χαρούμενο ξανθό κοριτσάκι με ροζ φιόγκους στα μαλλιά και φορούσε πάντα ροζ φορέματα. Αγαπούσε πολύ τη μουσική και έπαιζε βιολί. Ζούσε σε ένα χρωματιστό δεντρόσπιτο στην άκρη της πόλης, που το έλουζε πάντα το φως του ήλιου. Ήταν ένα πολύ ευτυχισμένο κοριτσάκι που του άρεσε να ζει με μουσικές και χρώματα, αγαπούσε τη φύση, τα λουλούδια, τη βροχή, το ουράνιο τόξο, τον ήλιο. Αυτά της αρκούσαν για να είναι ευτυχισμένη.
Στην Λυπητερούπολη αντίθετα έβρεχε, γι’ αυτό και ήταν όλοι οι κάτοικοι λυπημένοι. Περίμεναν να σταματήσει η βροχή και να έρθει το ουράνιο τόξο αλλά μάταια, αυτό δεν εμφανιζόταν. Είχε γεμίσει όλος ο τόπος από λάσπες, όλη η πόλη είχε γίνει σαν ένας τεράστιος βάλτος, τα σπίτια σχεδόν είχαν καταστραφεί και οι κάτοικοι ήταν απελπισμένοι. Όλη μέρα κλαίγανε γιατί δεν ήξεραν πως να το αντιμετωπίσουν αυτό , δεν ήξεραν τι λάθος έκαναν και συνέβη κάτι τόσο τρομερό . Από την άλλη το έβρισκαν πολύ παράξενο που στο σπιτάκι της Λάλας δεν έβρεχε ποτέ. Έτσι αποφάσισαν να την παρακολουθήσουν .
Μια μέρα που έβρεχε πολύ συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Η Λάλα βρισκόταν στο μπαλκόνι και έπαιζε μία πολύ όμορφη μελωδία με το βιολί της και τότε ξαφνικά εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο. Φαινόταν αναστατωμένο. Η Λάλα ξαφνιάστηκε γιατί το ουράνιο τόξο άρχισε να μιλάει. Της είπε να πάνε μέσα στο σπίτι γιατί θέλει να της πει κάτι πάρα πολύ σημαντικό και επείγον. Της εξήγησε λοιπόν πως δεν γίνεται να εμφανιστεί στην πόλη της για να σταματήσει τη βροχή, γιατί αυτή το απείλησε πως θα το κάνει γκρίζο. Της είπε επίσης ότι η βροχή μένει σε ένα μαύρο πύργο έξω από την πόλη και για να σταματήσει όλο αυτό έπρεπε να τη φυλακίσουν.
Η Λάλα όμως κατευθείαν αντέδρασε σε αυτό που είπε το ουράνιο τόξο. —Δεν μπορούμε να φυλακίσουμε τη βροχή γιατί είναι κάτι πολύ χρήσιμο για τις καλλιέργειες και γενικότερα για τη ζωή στον πλανήτη μας, πρέπει να βρούμε άλλο τρόπο. Πιστεύω πως κάτι έφταιξε και θύμωσε τόσο η βροχή, αυτό πρέπει να βρούμε.
Το ουράνιο τόξο της απάντησε-Ίσως να έχεις δίκιο, δεν σκέφτηκα πόσο χρήσιμη είναι η βροχή, τι πιστεύεις ότι μπορεί φταίει;
Ο κάτοικος της Λυπητερούπολης κυριολεκτικά είχε κολλήσει το αυτί του έξω από το παράθυρο του δεντρόσπιτου και επειδή άκουσε τη συζήτηση χτύπησε την πόρτα. Η Λάλα τρομαγμένη έτρεξε να ανοίξει, δεν συνήθιζε να έχει επισκέψεις και της φάνηκε παράξενο. – Μη φοβάστε είπε, είμαι ο Λούλης και μένω στη Λυπητερούπολη εγώ θα σας δώσω τις απαντήσεις που χρειάζεστε, ξέρω τι συνέβη.
Η Λάλα και το ουράνιο τόξο απόρησαν με την εμφάνιση αυτό του ανθρώπου στο σπίτι, αλλά αυτό δεν θα καθόταν να το ψάξουν τώρα, αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να βρούνε μία λύση για την πόλη . Ο Λούλης τους εξήγησε εν συντομία τι ακριβώς συνέβη πριν από πολλά χρόνια.
Η Λυπητερούπολη δεν ήταν πάντα έτσι, ήταν μία χαρούμενη πόλη χωρίς βροχή. Οι κάτοικοι όμως άρχισαν να γίνονται άπληστοι, έψαχναν τρόπος να βγάλουν όλο και περισσότερα χρήματα. Έτσι καλλιεργούσαν συνέχεια τα χωράφια, δεν είχαν αφήσει σημείο που να μην το είχαν καλλιεργήσει και παρακαλούσαν συνεχώς να βρέξει για να αναπτυχθούν οι καλλιέργειες τους. Η βροχή τους έκανε όλα τα χατίρια, μέχρι που θύμωσε και εξαφανίστηκε. Τότε οι κάτοικοι αντί να πάνε να την παρακαλέσουν να γυρίσει πίσω και να ζητήσουν συγγνώμη, αντιθέτως βρήκαν άλλους τρόπους να γίνουν πλούσιοι. Άρχισαν να χτίζουν σπίτια, να ρίχνουν τσιμέντο παντού και τα χωράφια εξαφανίστηκαν. Η βροχή όταν το είδε αυτό μετά από πολύ καιρό που επέστρεψε, εκνευρίστηκε τόσο πολύ που ορκίστηκε να τους καταστρέψει. Και έκανε ακριβώς αυτό.
Η Λάλα τότε του είπε-Έχει δίκιο η βροχή, δεν σεβαστήκατε καθόλου τη φύση, το μόνο που σας ένοιαζε ήταν το πως θα γίνετε πλούσιοι. Πρέπει να πάμε στον πύργο της βροχής και να ζητήσετε μία μεγάλη συγγνώμη. Το ουράνιο τόξο και ο Λούλης κούνησαν το κεφάλι τους σαν να συμφωνούν και έτσι ξεκίνησαν το μεγάλο ταξίδι. Πριν φύγουν πέρασαν από τη Λυπητερούπολη και εξήγησαν σε όλους τι πάνε να κάνουν, φυσικά και συμφώνησαν αμέσως, δεν είχαν και άλλη επιλογή. Το ταξίδι ξεκίνησε και μετά από αρκετές δυσκολίες και αρκετές μέρες έφτασαν στο μαύρο πύργο της βροχής.
Η βροχή κατευθείαν αντιλήφθηκε πως κάποιοι επισκέπτες έφτασαν στον πύργο της και τους υποδέχτηκε με ένα κεραυνό. Τρόμαξαν και άρχισαν να τρέχουν δεξιά και αριστερά, μετά από λίγο όμως η Λάλα διατήρησε την ψυχραιμία της και φώναξε στη βροχή πως θέλουν να της μιλήσουν και να της ζητήσουν μία μεγάλη συγνώμη. Μόλις το άκουσε αυτό η βροχή σαν να μαλάκωσε λιγάκι και το ξανασκέφτηκε. Έτσι δειλά άνοιξε την πόρτα και τους έβαλε μέσα στον πύργο. Ο Λούλης βγήκε μπροστά και της είπε μια μεγάλη συγγνώμη εκ μέρους όλων των κατοίκων της Λυπητερούπολης.
Η βροχή έγινε έξω φρενών και άρχισαν να ακούγονται μπουμπουνητά στον ουρανό, οι φίλοι μας κατατρόμαξαν και πολύ περισσότερο το ουράνιο τόξο που δεν ήταν συνηθισμένο σε κάτι τέτοιο. Η Λάλα όμως που γνώριζε πως να ηρεμεί τους πάντες, είχε φέρει και το βιολί μαζί της και άρχισε να παίζει μία πανέμορφη μελωδία που θα ηρεμούσε ακόμη και τον πιο εκνευρισμένο άνθρωπο του κόσμου. Ξαφνικά το πρόσωπο της βροχής πήρε άλλη όψη ήρεμη και χαρούμενη και θέλησε να ακούσει αυτά που θέλαν να της πουν. Ο Λούλης παραδέχτηκε πως οι κάτοικοι και αυτός ο ίδιος δεν φέρθηκαν καθόλου σωστά, πως είχαν γίνει άπληστοι, πως σκέφτονταν μόνο τον εαυτό τους και ότι έκαναν λάθος. Η βροχή έμεινε για λίγο σιωπηλή και μετά τους είπε πως τους συγχωρεί. Τους είπε να γυρίσουν πίσω και πως όλα θα γίνουν όπως πριν. Αγκάλιασε το ουράνιο τόξο και του είπε να μείνει εκεί μαζί της γιατί μετά τη βροχή βγαίνει πάντα αυτό. Από τότε ένας ολόλαμπρος ήλιος φώτιζε τη Λυπητερούπολη και όποτε έβρεχε το ουράνιο τόξο πήγαινε στην αυλή της Λάλας και περίμενε πότε θα σταματήσει η βροχή για να βγει.
ΤΕΛΟΣ